skip to content
Rhodes Blogs » Items by aegean-uni-sports-centre | |||
|
Τα επιλεγμένα blogs της Ρόδου με μια ματιά |
|||
41343 άρθρα από 62 πηγές
Aa - Zz
(27171)
Αα - Ωω
(14172)


η συμιακιά "Λυσιστράτη"Δεν μπορώ να βρω καλύτερη απόδειξη γι'αυτό από την συμιακή έκδοση της ..Λυσιστράτης -μια παράσταση που άφησε πραγματικά εποχή στα δωδεκανησιακά θεατρικά χρονικά του 1989, κόβοντας 12.500 εισιτήρια στη Ρόδο (ρεκόρ αξεπέραστο μέχρι σήμερα για τα τοπικά δεδομένα!). Μια παράσταση που για τους δωδεκανήσιους αποδείχθηκε κάτι σαν.. θρύλος, αφού ήταν η πρώτη φορά που μια συμιακή παράσταση έφθασε μέχρι και το Θέατρο του Λυκαβητού!




Ο Φεβρουάριος του 2011 βρήκε τον Αραβικό Κόσμο σε μία από τις περισσότερο δραματικές φάσεις της νεώτερής του Ιστορίας. ΄Υστερα από την πολιτειακή ανατροπή της Τυνησίας και της Αιγύπτου, σειρά πήρε ο πιο 'αδύναμος κρίκος' στο πολιτειακό status quo στα αραβικά κρατίδια του Περσικού Κόλπου : το Μπαχρέιν. Ένα μικροσκοπικό νησιωτικό βασίλειο που είχα την τύχη να το επισκεφθώ επανειλημμένα κατά το παρελθόν. Οι συχνοί αναγνώστες των αναρτήσεών μου θα έχετε παρατηρήσει μια 'εμμονή' με τα εκεί τεκταινόμενα. Δεν είναι τυχαίο αυτό - και όσοι από σας έχετε ταξιδέψει πολύ, θα με καταλάβετε : Όποια πέτρα έχεις πατήσει παίρνει κάτι από σένα - κι ό,τι έχει δει η σκιά σου ποτέ δεν το ξεχνά εντελώς.
Τον Μάρτιο βρέθηκα να αναπολώ το παρελθόν. Αναπόφευκτο αυτό, όταν ύστερα από 20 ολόκληρα χρόνια βρέθηκα να τα πίνω με παλιούς αγαπημένους συμμαθητές και συμμαθήτριες στο πρώτο επίσημο Reunion όλων των αποφοίτων του '90 , όλων των σχολείων της Ρόδου. Μια βραδιά που θα τη θυμάμαι πιστεύω για πάντα -και επάξια θα τη χαρακτήριζα ως ΤΟ γεγονός της μπλογκοχρονιάς που πέρασε. Τι βίντεο, τι δημοσιεύσεις στον τοπικό Τύπο, τι γκλαμουριά αλλά και τι συγκίνηση! Και τι ωραία που είναι να γερνάς με παρέα! Να συναντάς ανθρώπους που έχεις να τους δεις χρόνια και χρόνια και παράλληλα να μη χρειάζεται να συστήνεσαι.
Τέλος, ο Μάρτιος τελείωσε με μια άκρως τσαντισμένη ανάρτηση για κάποια αφίσα που κυκλοφόρησε στο τοπικό διαδίκτυο, που διαφήμιζε κάποιο πάρτυ με ένα απίστευτο photoshop με θύμα το.. Λάβαρο της Αγίας Λαύρας, παραμονές 25ης Μαρτίου. Ευτυχώς όμως, δόθηκαν οι αναγκαίες εξηγήσεις, η αφίσα 'κατέβηκε' και τα πάντα μπήκαν στη θέση τους και ευτυχώς χωρίς παρεπόμενα.. (τι ιστορία κι αυτή! και μάλιστα με κλικαρίσματα-ρεκόρ).
|
| το συνεργείο εκείνης της μέρας : Νίκος Τζεδάκης, Γιώργος Τζεδάκης, Γαβριήλ Χαρίτος |

Ο Οκτώβριος με προσγείωσε απότομα στην ελληνική πραγματικότητα. Μια χώρα αγνώριστη που βράζει στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας σχεδόν καθημερινά. Αποκορύφωμα : οι μαζικές αυθόρμητες διαδηλώσεις στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Και δεν σάς κρύβω ότι εκείνη η μέρα έχει μείνει στη μνήμη και στην καρδιά μου ως η πιο ελπιδοφόρα μέρα που γνώρισε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Ναι, υπήρξε μια εξαιρετικά σκληρή μέρα για πολλούς. Αλλά υπήρξε αληθινή. Υπήρξε ακομμάτιστη. Υπήρξε μια όμορφη μέρα, που δεν χόρταινα να βλέπω τα βίντεο που ανέβαιναν στο ίντερνετ το ένα μετά το άλλο, απ'άκρη σ'άκρη της Πατρίδας. Ίσως η μοναδική μέρα που πραγματικά μίλησε ο Λαός, χωρίς καν υπόνοια κομματικής ντιρεκτίβας κανενός.
Το Σάββατο (4 Φεβρουαρίου) πλησιάζει… Όλοι εμείς που συναντηθήκαμε είτε μέσα από τον πόνο της απώλειας από ένα τροχαίο έγκλημα είτε από την αγωνία για το πως θα σταματήσει αυτό να αναπαράγεται ενώνουμε την φωνή μας και κάνουμε αισθητή την ύπαρξη μας. Η επικοινωνία μας δεν θα είναι on line, θα είναι ζωντανή κι όχι virtual. Για να το πούμε αλλιώς δεν επιδιώκουμε απλώς την επικοινωνία αλλά να βγει στο προσκήνιο η ίδια κοινωνία. Αυτές οι εκδηλώσεις θα είναι μόνο η αρχή. Και δεν θα αφορούν μόνο τους πεζόδρομους αλλά όλα τα κεντρικά προβλήματα του κυκλοφοριακού δικτύου. Αλλά η συνέχεια και η αποτελεσματικότητα τους εξαρτάται απόλυτα από την μαζικότητα και την πολυχρωμία που θα έχουν. Αυτή είναι μια υπόθεση των ευάλωτων χρηστών του οδικού δικτύου. Πεζοί, Παιδιά, Ηλικιωμένοι, Άνθρωποι με αναπηρία, Μαμάδες με καροτσάκια, Ποδηλάτες κα, η μεγάλη πλειοψηφία δηλαδή της κοινωνίας πρέπει να βρουν τον τρόπο να διεκδικήσουν την ανάκτηση του δημόσιου χώρου, να κάνουν πράξη το Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ. Κλείστε λοιπόν τους υπολογιστές, και ΕΛΑΤΕ:
-Στην ΑΘΗΝΑ: Αιόλου & Σταδίου στις 12 το μεσημέρι.
Θα διεκδικήσουμε, θα περιφρουρήσουμε και θα ομορφύνουμε το χώρο που μας ανήκει.
Θα μιλήσουμε, θα τραγουδήσουμε και θα παρακολουθήσουμε ακροβατικά.
Θα απλώσουμε μουσαμάδες για να ζωγραφίσουν τα παιδιά μια καλύτερη πόλη.
Πάνω απ’ όλα, θα σταματήσουμε αυτούς που νομίζουν ότι μπορούν να μπαίνουν στον πεζόδρομο με αυτοκίνητο ή μηχανή.
Θα υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας να χρησιμοποιούμε τον πεζόδρομο με άνεση και ηρεμία, χωρίς να κινδυνεύουμε.
Διοργάνωση:
ΠΕΖΗ - ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ - ΜΕΤΡΟ ΔΥΤΙΚΑ - ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ
ΜΑΜΑΔΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ - ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΤΣΑΜΑΔΟΥ 15
SOS ΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ - YOU ARE WHAT U DO – ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΒΙΔΗΣ
ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ: Η λογική του παραλόγου: [mamastodromo.blogspot.com]
- Στήν ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Μελενίκου- Ροτόντα στις 12 το μεσημέρι.
Η απελευθέρωση του δημόσιου χώρου είναι ακόμη ζητούμενο. Οι πολίτες δεν περπατούν ελεύθερα ΠΟΥΘΕΝΑ. Σε δρόμους, διαβάσεις, πεζοδρόμια και πλατείες, αυτοκίνητα και δίκυκλα εφορμούν ακάθεκτα και ο πεζός-ραγιάς σκύβει το κεφάλι και οπισθοχωρεί.
Όχι στην κατάληψη των πεζοδρόμων από αυτοκίνητα για στάθμευση.
Όχι στην μετατροπή πεζοδρομίων σε πλατείες τραπεζοκαθισμάτων.
Όχι στην κίνηση αυτοκινήτων και μηχανών σε πεζοδρόμους.
Διοργάνωση: Ένωση για τα Δικαιώματα των Πεζών ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ: [www.facebook.com]
-στο ΜΑΡΟΥΣΙ: Πλατεία Κασταλίας, 10 πμ-2 μμ.
-Αλλάζουμε την πόλη!
-Γεμίζουμε χρώμα τις πλατείες!
-Φτιάχνουμε το δικό μας πάρκο!
Προστατεύουμε πεζούς και ποδηλάτες!
Διοργάνωση:
Γερμανική Σχολή Αθηνών & Very Young Contemporary Art , υπο την αιγίδα του Δήμου Αμαρουσίου. ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ: [paratiritirio-amarousiou.blogspot.com]
SOSTE.GR
Οι οργανώσεις CITTADINANZATTIVA LAZIO ONLUS,FONDAZIONE LUIGI GUCCIONE – ente morale vittime della strada, I.I.C.A. Istituto internazionale Consumo e Ambiente, ASSOCIAZIONE DISABILI VISIVI ONLUS,στις 14-1-2012, οργάνωσαν εκδήλωση δίπλα σε παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, προβάλλοντας το τεράστιο θέμα της ασφάλειας των χρηστών, μετά από θανάτους 2 νεαρών παιδιών και σοβαρό τραυματισμό πεζού.
Ζητούν από το Δήμο της Ρώμης την απομάκρυνση των πινακίδων που δεν τηρούν τους κανονισμούς οδικής κυκλοφορίας, της χρήσης των πεζοδρομίων από τους πεζούς, των ΑΜΕΑ,της επιβολής προστίμων στις εταιρείες και καταγγελία στην Δικαιοσύνη.
Παράλληλα προβάλλεται και το θέμα της αισθητικής για την Ρώμη.
Εστάλη στην ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, μέλος της FEVR
CARTELLONI ABUSIVI CHE UCCIDONO
A Roma per la sicurezza stradale, la legalità, per il decoro e la bellezza della città.
Una manifestazione a sorpresa sul tema degli impianti pubblicitari abusivi e illegali si è svolta stamattina alle ore 11 in piazza Cola di Rienzo a Roma in prossimità di un cartellone pubblicitario della Spes srl, privo di targhetta di presenza nel data base del Comune e del tipo dichiarato, da molto tempo, non conforme al regolamento comunale. Ad organizzare l’iniziativa l’ASSOCIAZIONE BASTA CARTELLONI – Francesco Fiori, che da tempo si batte con tenacia contro abusivismo e degrado e da CITTADINANZATTIVA LAZIO ONLUS, FONDAZIONE LUIGI GUCCIONE – ente morale vittime della strada, I.I.C.A. Istituto internazionale Consumo e Ambiente, ASSOCIAZIONE DISABILI VISIVI ONLUS.
Le organizzazioni della società civile diffidano Comune di Roma, ai sensi dell’art 328 del codice penale (Rifiuto di atti d'ufficio. Omissione), “ad adottare, ciascuno dei destinatari per quanto di propria competenza: a) le misure contrattuali e di legge ai fini della radiazione delle aziende di cartellonistica stradale che si sono rese inadempienti alle vigenti norme di regolarità degli impianti e di sicurezza; b) i provvedimenti necessari alla immediata rimozione di tutti gli impianti fuori norma – e, in particolare, di quelli segnalati in premessa – disponendo contestuale azione di recupero coattivo delle relative spese nei confronti delle aziende installatrici; c) i provvedimenti disciplinari e di denuncia nei confronti dei soggetti che abbiano concorso, con le loro omissioni, alle verificazione degli eventi luttuosi”.
E’ una questione di SICUREZZA, dopo la morte di due ragazzi nel novembre 2011 e il ferimento di un’altra persona una settimana fa, chiedono i promotori dell’iniziativa:
· la rimozione immediata - a spese delle ditte che li hanno installati e senza uso di denaro pubblico - di tutti gli impianti installati in violazione del Codice della Strada su strade e marciapiedi
LEGALITA’, dopo il sequestro dell’Ufficio Affissioni e Pubblicità di Roma Capitale e la denuncia del suo Direttore e di altre 44 dirigenti di aziende che installano impianti pubblicitari, chiediamo
· interventi immediati da parte dell’Amministrazione nei confronti delle moltissime aziende pubblicitarie che hanno invaso Roma con decine di migliaia di impianti illegali e pericolosi con sanzioni e radiazioni; denunce alla Procura per i comportamenti penalmente rilevanti di aziende e amministratori degli uffici capitolini coinvolti. Va fatta piazza pulita dopo questo scandalo
Notificate anche una serie di diffide penali nei confronti dell’Amministrazione per ottenere il ripristino della sicurezza stradale e della legalità nel settore, sia per quanto riguarda le aziende che gli uffici della pubblica amministrazione
DECORO E BELLEZZA, dopo lo sfregio di Roma, sotto gli occhi di tutti, testimoniato anche da giornali e Tv estere chiediamo
· l’ eliminazione delle migliaia di impianti che deturpano la città dal centro alle periferie, dai monumenti ai parchi, dai giardini alle zone archeologiche e negano i legittimi diritti delle persone disabili.
Il futuro è nel Piano Regolatore degli impianti pubblicitari: chiediamo che la bozza in discussione sia profondamente modificata perché abbia la funzione di tutelare la città e i cittadini e non gli interessi dei “cartellonari”: meno superfici, meno deroghe al codice della strada, bandi per l’assegnazione delle aree, esclusione delle ditte dalla decisione sulla collocazione degli impianti.
Presenti diverse testate giornalistiche nazionali e tra questo Il Fatto Quotidiano che ha realizzato il servizio che trovate nel link
Μετά την αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο του Lazio, Confindustria, η Ένωση πετρελαίου των βιομηχανικών ενώσεων, μαζί με άλλες δεκαπέντε εταιρείες συμπεριλαμβανομένων της Fondazione Luici Guccione (μέλος της FEVR), αντιτάχθηκαν στην έγκριση από το Ιταλικό Κοινοβούλιο της μείωσης του κόστους κατασκευής του οδικού δικτύου- οδικής ασφάλειας, που εγκρίθηκε από το ιταλικό κοινοβούλιο.Το κόστος της ασφάλειας (οδικών και όχι μόνο ) δεν μπορεί να μπει σε μια λογική της απλής οικονομικής διαπραγμάτευσης.
Καταλήγοντας, το κοινωνικό κόστος της οδικής ασφάλειας, θάνατοι από τροχαία ατυχήματα, το κράτος δαπανά εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο.Εμείς δεν θα επιτρέψουμε στο κράτος να συμβάλει άμεσα ή έμμεσα την οδική ανασφάλεια και όχι την πρόληψη των παραβιάσεων των νόμων και της νομιμότητας.
Η επιστολή προς τον Πρόεδρο Δημοκρατίας της Ιταλίας
Signor Presidente della Repubblica,
in un ricorso depositato al Tar del Lazio, Confindustria, l'Unione petrolifera e altre dodici Associazioni industriali assieme ad una quindicina di aziende dei settori chimico, cartario e petrolifero - tra cui Eni,Total, Erg, Tamoil e Shell Italia - si dichiarano contrari ai costi minimi della sicurezza dell’autotrasporto.
Costi minimi che sono legge dello Stato approvata dal Parlamento italiano.
Centinaia di migliaia di mezzi pesanti si spostano ogni giorno sulle strade italiane. La concorrenza non può essere fatta sui costi della sicurezza (condizione dei mezzi, velocità, pause e riposi, ecc.).“Assicurare la tutela degli utenti della strada applicando la legge sui costi minimi della sicurezza sociale e della circolazione (Art. 83 bis Legge 133/ 2008)", “Migliorare gli spostamenti casa-lavoro e per il lavoro” sono due importanti obiettivi del Decennio d’Azione per la sicurezza stradale presentato a Roma il giorno 11 maggio 2011 – sotto l’egida dell’ONU e dell’OMS - e firmato da 36 Organizzazioni economico-sociali italiane. I costi della sicurezza (stradale e non solo di questa) non possono entrare in una logica di mera contrattazione economica.
E’ una cultura che, purtroppo, sempre più si va ad affermare anche tra le Istituzioni. E’ il caso di Roma dove il Comune propone le modifiche alle tariffe dei taxi con un criterio “premiale” che non tiene in nessun conto la sicurezza ma l’aumento della velocità (“Tariffa chilometrica di 1,70 €/km per tratte percorse con velocità di crociera superiore a 50 km/h per più di 60 secondi”).
E i costi sociali della sicurezza stradale? Le vittime della strada e i tanti soldi che lo Stato spende ogni anno? Non permetteremo che lo Stato possa direttamente o indirettamente contribuire all’insicurezza stradale non impedendo violazioni di norme di legge e della legalità da parte di chicchesia .
Questo, Signor Presidente, è uno strano Paese.
Quattro anni orsono abbiamo “scoperchiato” il “bubbone” degli incidenti sui luoghi di lavoro. Oltre il 52% delle morti, nel 2007, di questi incidenti non avvenivano e non avvengono nelle fabbriche, nei cantieri, sulle impalcature dei palazzi in costruzione ma sul percorso casa-lavoro-casa.
Sono incidenti stradali, infortuni in itinera e/o incidenti sul luogo di lavoro, la strada. Confindustria, Sindacati, INAIL convennero con noi e si impegnarono ad avviare azioni concrete.
Ad oggi niente. Questi morti sono anch’essi lavoratori che vanno o tornano dal lavoro (uffici, fabbriche, ecc.) ma anche guidatori professionali, tra questi i “camionisti”, “padroncini” o dipendenti che siano.
Hanno anche loro dignità di morti sul lavoro? O al pari di questi nessuno se ne cura?
Noi per statuto e convinzione intendiamo tutelare e rappresentare le vittime.
Allora chiediamo che la Consulta Nazionale sulla sicurezza stradale presso il CNEL ed il Governoattivino un’iniziativa che porti ad azioni concrete tendenti alla diminuzione di questo grave fenomeno sociale, investendoci risorse.
Imprese e Sindacati, firmatari del Decennio d’Azione per la sicurezza stradale, ed INAIL e Governo si impegnino insieme a costruire una cultura di governo della sicurezza stradale e sui luoghi di lavoro con accordi che prevedano investimenti di risorse e verifiche di controllo dell’efficacia delle azioni intraprese.
E noi chiederemo al Governo ed alla Consulta di invitarLa Signor Presidente, poichè le vittime possano trovare dignità e ristoro per le iniziative che lo Stato saprà trovare con il Suo Alto Patronato.
Conviene a tutti e i familiari delle vittime e le vittime sopravvissute lo chiedono a gran voce e Le saranno riconoscenti.
RingraziandoLa per l’attenzione, Le invio i miei migliori saluti.
e-mail προς την ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ( μέλος της FEVR)






| Θόδωρος Αγγελόπουλος |
|
Χτυπήθηκε από μοτοσυκλέτα και άφησε την τελευταία του πνοή στην ελληνική άσφαλτο… Γράφω στη σελίδα ΝΕΑ, ενώ το είναι μου αρνείται ότι μπορούν ή πρέπει να υπάρχουν τέτοια νέα. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος δεν έφυγε, εκδιώχθηκε βίαια από το σκληρό και μηχανο-κεντρικό τούτο κόσμο. Ένα ακόμη τροχαίο, ένας ακόμη αριθμός στα σκληρά και απρόσωπα στατιστικά στοιχεία που φέρνουν τη χώρα μας πρώτη στους θανάτους από τροχαία στην Ευρώπη. Μπορεί κάποιος να θεωρήσει ή να εντάσσει τον Αγγελόπουλο σ’ έναν απλό αριθμό; Η ψυχή και ο πολιτισμός σίγουρα όχι. Η στατιστική όμως ναι. Έπεσε κι αυτός στον άδικο βωμό της ασφάλτου όπως και τα υπόλοιπα “πρόσωπα και όχι αριθμοί“ αυτής εδώ της ιστοσελίδας. Διαβάζοντας τα συλληπητήρια των πολιτικών μόνο θυμός και απαξία γεννιέται στην ψυχή. Κανείς τους δεν δικαιούται βαθύτατη θλίψη – αυτή ανήκει στους συγγενείς,τους συνεργάτες και τους ανθρώπους που τον αγάπησαν – την όποια θλίψη τους -αν υπάρχει- ας την μετατρέψουν σε δράσεις για την οδική ασφάλεια και την κυκλοφοριακή αγωγή. Διαβάζουμε: “Το γύρο του κόσμου κάνει η είδηση του θανάτου του Θόδωρου Αγγελόπουλου“, τί κρίμα που μαζί μ’ αυτή κάνει και η είδηση της κυκλοφοριακής ανασφάλειας της χώρας μας! Κι αν αυτή εδώ η χώρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει ασφαλή γυρίσματα σ’ ένα σκηνόθέτη του βεληνεκούς του Αγγελόπουλου, τί ασφάλεια μπορεί να εξασφαλίσει στους υπόλοιπους απλούς πολίτες; Και εάν χρειάζεται να τηλεφωνήσει κανείς σ’ έναν υπουργό για να φτάσει ένα ασθενοφόρο σε 45′, τί ελπίδα έχει ο καθένας από εμάς να διακομιστεί εγκαίρως σ’ ένα νοσοκομείο;Οι χαμένες ελπίδες μας είναι στη σελίδα πρόσωπα τούτης εδώ της ιστοσελίδας, στην οποία δυστυχώς έρχεται να προστεθεί κι ο μεγάλος μας σκηνοθέτης. Αν εκεί που παει υπάρχουν κάμερες, ας πάρει όλους ετούτους τους ήρωες αυτής της ιστοσελίδας κι ας γυρίσει μια ταινία μαζί τους…….. Μια ταινία για τις ελπίδες που χάσαμε…μια άλλη ταινία…Μια άλλη θάλασσα…. Από το www. soste.gr -ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Έτσι σκοτώνουμε τους ποιητές στη χώρα μας Μανώλης Ανδριωτάκης
|
Τετάρτη, 07 Δεκεμβρίου 2011, 08:25
Σχετικά Tags
000Σύστημα βασισμένο σε αισθητήρες ανιχνεύει πότε ο οδηγός είναι αφηρημένοςΈνας νυσταγμένος οδηγός είναι εξίσου επικίνδυνος με έναν μεθυσμένο στο τιμόνι. Συνδυάζοντας τη σχεδίαση με την τεχνολογία, η Volvo Trucks συμβάλλει στην οδική ασφάλεια βοηθώντας τους οδηγούς να μείνουν ξύπνιοι, σε εγρήγορση και σε κατάσταση απόλυτου ελέγχου.Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012, 03:06
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr
Σχετικά Tags


|
|
|
Πόσες φορές βλέπουμε χοντρές παραβάσεις του ΚΟΚ στον δρόμο και σκεφτόμαστε: "Αχ και να είχα μία κάμερα να το τραβήξω;". Ε λοιπόν κάποιοι... τυχεροί είχαν κάμερα μαζί τους και κατέγραψαν παραβάσεις άλλων που σε κάνουν να βγεις έξω από τα ρούχα σου!|
|
|
Δημοσίευση στις 25/11/2011 15:00 χόλιο 
|
|
|
|
25/01/2012 ΑΠΌ ΜΑΝΏΛΗΣ ΑΝΔΡΙΩΤΆΚΗΣ
Είμαι πολύ λυπημένος. Έχω το ίδιο συναίσθημα πόνου κι αδικίας που έχω νιώσει δεκάδες φορές όταν έρχομαι κοντά, πολύ κοντά στο θάνατο. Κι αυτό δε συμβαίνει σπάνια, αφού τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι με τα τροχαία εγκλήματα και την οδική ασφάλεια.
Σήμερα το βράδυ χάθηκε ένας ποιητής, ένας άνθρωπος που με ενέπνευσε και μ’ έκανε να αγαπήσω τον κινηματογράφο, να σκεφτώ ότι αυτή η τέχνη μπορεί να είναι και ποίηση και δοκίμιο και κείμενο. Σκοτώθηκε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος στα 77 του χρόνια. Τον αφήσαμε με τα χίλια ζόρια και λόγω της επιμονής του να κάνει τις ταινίες του, τον τιμήσαμε με μισή καρδιά και τον σκοτώσαμε στην κρύα άσφαλτο, όπως σκοτώνουμε καθημερινά δεκάδες και χιλιάδες συμπολίτες μας. Αυτή είναι η μεγάλη ειρωνεία και η κυριολεξία του θανάτου ενός μεγάλου ποιητή: να χαθεί απ’ τον πιο εξοργιστικό και κοινότοπο λόγο, από ένα τροχαίο, στην άσφαλτο, ενώ γύριζε την τελευταία ταινία του, ενώ έγραφε το τελευταίο του ποίημα.
Ο Αγγελόπουλος ήταν ένας μεγάλος καλλιτέχνης, ένας μεγάλος δημιουργός, ένας μεγάλος σκηνοθέτης. Για τη γενιά μου ήταν ένας πατέρας. Ένας καλλιτέχνης με διεθνή αναγνώριση, με μεγάλο πείσμα, με δική του γλώσσα. Θυμάμαι την πρώτη του ταινία, ένα αριστούργημα, την Αναπαράσταση, ένα έργο της νεότητας, ώριμο και ποιητικό, ένα έργο που μόνο εκείνος θα μπορούσε να έχει φτιάξει. Θυμάμαι κι άλλες ταινίες του. Ταινίες ορόσημα που μιλούσαν για ιστορικά γεγονότα της χώρας μου, τα οποία σέρνουν μεγάλη ένταση, αλλά και ταινίες πιο προσωπικές, που μιλούν στοχαστικά στο νου και στην καρδιά των θεατών τους.
Ο Αγγελόπουλος ήταν ένας ποιητής των εικόνων. Αφηγήθηκε ιστορίες με εικόνες, λόγο και μουσική. Θυμάμαι το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού – είχα αγοράσει το soundtrack τηςΕλένης Καραϊνδρου και το άκουγα ξανά και ξανά. Εκείνο το βαλς που με ταξίδευε. Θυμάμαι όλες τις τελευταίες ταινίες του καθώς και το Βλέμμα του Οδυσσέα. Το Ταξίδι στα Κύθηρα με τη μορφή του Κατράκη.
Θυμάμαι καθηγητές στη σχολή κινηματογράφου να μας μιλούν για εκείνον και τηντελειομανία του, να ασχολείται με την επιμέλεια του κάθε κάδρου και της παραμικρής λεπτομέρειας μέσα σ’ αυτό. Θυμάμαι την εικόνα του να παραλαμβάνει το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Θυμάμαι τον ίδιο το Χάρβει Καϊτέλ να προχωρά στη Βουκουρεστίου, την εποχή που γυριζόταν Το βλέμμα του Οδυσσέα.
Ο Αγγελόπουλος αυτός ο ποιητής του κινηματογράφου έφυγε απ’ τη ζωή, χτυπημένος από μια μοτοσυκλέτα στη Δραπετσώνα ενώ γύριζε την τελευταία του ταινία. Είμαι θυμωμένος. Εξαιτίας του Αγγελόπουλου και μερικών άλλων σκηνοθετών έγινα σκηνοθέτης, και σήμερα αυτός ο άνθρωπος δεν υπάρχει εξαιτίας ενός τροχαίου. Πριν 2 χρόνια έκανα μια ταινία γιαπαράνομες διαφημιστικές πινακίδες πάνω στις οποίες σκοτώνονται άνθρωποι. Έκτοτε γνωρίζω συγγενείς δεκάδων θυμάτων τροχαίων. Μεγάλη ειρωνεία: ένας άνθρωπος που πάντα θαύμαζα να φεύγει έτσι άδοξα, άδικα και τραγικά.
Είμαι θυμωμένος γιατί στην χώρα μου είμαστε κτήνη, όπως λέει και μια φίλη. Δεν αποδίδουμε καμία αξία στη ζωή. Σκοτωνόμαστε στους δρόμους άδικα, σα σκυλιά, αλλάελάχιστοι κινητοποιούνται. Είμαστε όλοι δυνητικά θύματα και θύτες, αλλά ελάχιστοι το φωνάζουν αυτό. Μόνο άνθρωποι που είχαν νεκρό ή τραυματία στην οικογένειά τους, αλλά ακόμα κι αυτοί είναι λίγοι. Γράφω εν θερμώ γιατί ο Αγγελόπουλος, αυτός ο σπουδαίος ποιητής, ήταν ένα απ’ τα χιλιάδες θύματα που έχουμε κάθε χρόνο. Είμαστε, μαζί με τη Ρουμανία, πρώτοι σε νεκρούς και τραυματίες στην Ευρώπη. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι γι’ αυτό τον ακύρηχτο πόλεμο, γι’ αυτό τον εμφύλιο που παίζουμε καθημερινά στο δρόμο. Είμαστε όλοι υπεύθυνη γι’ αυτή την εκατόμβη. Χιλιάδες νεκροί και τραυματίες, αύριο μπορεί να είσαι εσύ, το παιδί σου, ο φίλος σου, οποιοσδήποτε. Ένα τεράστιο γιατί που δεν μπορεί να απαντηθεί παρά με έναν μεγάλο θυμό που φτάνει απότομα στο λαρύγγι μου. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι αλλά υπάρχουν και κάποιοι πιο υπεύθυνοι, που απλά δεν έχουν τη βούληση να γίνει η διαφορά. Και συνεχίζουμε να θρηνούμε χιλιάδες θύματα. Στην Ελλάδα έχουμε κολλήσει στο στάδιο του θρήνου. Και ξανά απ’ την αρχή, σαν να μας είναι αδύνατο ναμάθουμε απ’ τα λάθη μας.
Στη χώρα μου δεν έχουμε σε μεγάλη εκτίμηση τους ποιητές. Στα Μέσα και τις συγκεντρώσεις τα φώτα πέφτουν πάνω στα πιο χυδαία πρόσωπα, στους πολιτικάντηδες και στους καπάτσους. Οι συζητήσεις μας είναι όλες στραμμένες γύρω από χρήματα και κομματικές αντιπαραθέσεις. Σήμερα σκοτώθηκε άδικα ένας άνθρωπος στο δρόμο. Ένας ποιητής. Ένας άνθρωπος που μιλούσε στοχαστικά, που εμπνέονταν από ποιητές (κι όχι από διαφημίσεις). Καθημερινά σκοτώνονται πολλοί. Ούτε ένας δε δικαιολογείται. Κάθε μέρα σκοτώνονται κι άλλοι ποιητές, και υπάλληλοι, και επιχειρηματίες, και συνταξιούχοι, και εργάτες, και ηθοποιοί, και μουσικοί, και γραφίστες, και νοικοκυρές και μωρά παιδιά. Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Από τι οικογένειες βγαίνουν όλοι αυτοι οι επιθετικοί κι ασυνείδητοι οδηγοί; Απ’ τις οικογένειές μας έτσι δεν είναι; Από τι οικογένειες βγαίνουμε όλοι εμείς οι αδιάφοροι; Απ’ τις οικογένειές μας έτσι δεν είναι;
Κάτι έχει πάει πολύ στραβά εδώ. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει ποιητήΘόδωρε Αγγελόπουλε, ας είναι γόνιμο το παράδειγμά σου στους νέους ποιητές και κυρίως: για να δράσουμε ενάντια στην τρομερή ανευθυνότητά μας, και στα τροχαία εγκλήματα. Αν η κοινωνία μας κι ο καθένας ξεχωριστά δεν κοιταχτούμε στον καθρέφτη να δούμε πόσο ουσιαστικά απολίτιστοι και κτηνώδεις είμαστε, δεν θα έχουμε καμία ελπίδα.
Μεγάλες οι επιπτώσεις στο περιβάλλον, την ποιότητα ζωής των κατοίκων και φυσικά στη δημοτική υπηρεσία καθαριότητας
Τα οχήματα των οποίων οι ιδιοκτήτες έχουν καταθέσει προσωρινά τις πινακίδες ξεπερνάνε μόνο για το 2011 τις 4500. Από αυτά 4069 είναι επιβατικά ιδιωτικής χρήσης (Ε.Ι.Χ) και περίπου 500 φορτηγά. Τα περισσότερα από αυτά είναι παρατημένα στους δρόμους της πόλης της Ρόδου όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες αλλά και ολόκληρου του νησιού. Δεν είναι και λίγοι επίσης οι ιδιοκτήτες που έχουν μετατρέψει συγκεκριμένες οδούς, όπως η Κλαυδίου Πέππερ στον Άγιο Δημήτριο, σε ανοικτές εκθέσεις αυτοκινήτων. Στους παραπάνω αριθμούς βέβαια πρέπει να προστεθούν και τα αυτοκίνητα των περασμένων ετών που κάνουν τα πράγματα πολύ χειρότερα.
Σαν Φρατζίσκο
Το πρόβλημα προφανώς ξεκινάει από το γεγονός ότι για την προσωρινή κατάθεση πινακίδων, σύμφωνα με το αρ. 45 Ν. 2992/2002 αρκεί μια απλή υπεύθυνη δήλωση στη ΔΟΥ ότι ο κάτοχος διαθέτει ιδιωτικό κλειστό χώρο για να φυλάξει το όχημα του οποίου τις πινακίδες παραδίδει. Είναι σαφές βέβαια ότι οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δε διαθέτουν τέτοιους χώρους οπότε και συμβαίνει αυτό που μπορείτε να παρατηρήσετε στους περισσότερους δρόμους και κοινόχρηστους χώρους της πόλης και όχι μόνο.
Το φωτογραφικό υλικό που βλέπετε αφορά μόνο τις τελευταίες μέρες και ένα μικρό μέρος του νησιού, κυρίως αυτό της πόλης της Ρόδου. Εάν θέλαμε να δημοσιεύσουμε φωτογραφίες από όλο το νησί δε θα έφτανε ολόκληρη η έκδοση μιας εφημερίδας. Το νησί κυριολεκτικά βρίθει από παρατημένα οχήματα μερικά από τα οποία βρίσκονται σε θέσεις απ’ όπου διέρχονται εκατομμύρια άνθρωποι, όπως πάνω σε εθνικούς άξονες και κοντά σε αρχαιολογικούς χώρους.
Η κατάσταση γίνεται χειρότερη κάθε φορά που αυξάνονται τα τέλη κυκλοφορίας και βέβαια τελευταία λόγω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι ανάμεσα στους ιδιοκτήτες που παρέδωσαν τις πινακίδες στη ΔΟΥ είναι και πολλοί εύποροι συμπολίτες μας που βέβαια δεν μπαίνουν στο κόπο να φυλάξουν τα οχήματά τους σε ειδικούς χώρους.
Άγιος Δημήτριος- Ανοικτή Έκθεση Αυτοκινήτων
Εγκαταλειμμένα Οχήματα – Τι ισχύει
Ο Δήμος Ρόδου συλλέγει τα οχήματα τα οποία χαρακτηρίζει εγκαταλειμμένα σύμφωνα με τις διατάξεις του ΠΔ 116/2004 (ΦΕΚ 81 Α’ 5/3/2004). Σκοπός του διατάγματος αυτού είναι η εφαρμογή των εθνικών νόμων (Ν. 1650/86, Ν.2939/2001) αλλά και η συμμόρφωση με τις διατάξεις της Οδηγίας 2000/53/EK του Συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2000 για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους (ΟΤΚΖ) όπως αυτή έχει δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 269/21.10.2000).
Η διαδικασία που ακολουθεί ο Δήμος Ρόδου
Ο Δήμος αρχικά χαρακτηρίζει ένα όχημα «εγκαταλειμμένο» σύμφωνα με το άρθρο 2 του παραπάνω ΠΔ με την επικόλληση σχετικού σήματος σε αυτό, άσχετα εάν διαθέτει πινακίδες ή όχι. Για να χαρακτηρισθεί ένα όχημα έτσι απαιτείται η εγκατάλειψή του συνήθως από 30 έως 90 μέρες. Μετά την παρέλευση 45 ημερών από την επικόλληση του ειδικού σήματος εάν το όχημα δεν αποσυρθεί περιέρχεται στην κατοχή του Δήμου. Μεσολαβεί επιστολή προς την Ελληνική Αστυνομία για τη διενέργεια έρευνας για εγκληματικές πράξεις στις οποίες πιθανόν εμπλέκεται το όχημα και απάντηση των αρχών ασφαλείας στο Δήμο.
Όταν το όχημα περιέλθει στην κατοχή του Δήμου, παραδίδεται σε εγκεκριμένο σύστημα συλλογής οχημάτων στο τέλος του κύκλου ζωής τους (ΟΤΚΖ). Τα οχήματα παραμένουν στο σημείο συλλογής για 10 μέρες και εάν δεν αναζητηθούν προωθούνται για ανακύκλωση. Εάν αναζητηθεί ο κάτοχος πρέπει να πληρώσει στο Δήμο τη δαπάνη απομάκρυνσης και αποθήκευσης.
Τα αποτελέσματα μέχρι τώρα
Από το 1998 μέχρι σήμερα έχουν χαρακτηρισθεί ως εγκαταλειμμένα 5345 οχήματα. Από αυτά έχουν αποσυρθεί μέχρι σήμερα 3850 οχήματα. Μόνο στις πρώτες 25 μέρες του 2012 έχουν χαρακτηρισθεί 26 οχήματα ενώ όλο το 2011 χαρακτηρίσθηκαν 225 και αποσύρθηκαν 150 (τα στοιχεία αφορούν το Δήμο Ροδίων μέχρι το 2010 και το Δήμο Ρόδου μέχρι σήμερα).
Καταλαβαίνει κανείς πόσο πιο δύσκολη για τις υπηρεσίες το Δήμου γίνεται η απομάκρυνση των οχημάτων από τους κοινόχρηστους χώρους όταν ο καθένας μπορεί να παρατάει στην ουσία όπου θέλει το όχημά του. Ο Δήμος αναγκάζεται έτσι να ξοδεύει αρκετές χιλιάδες ευρώ για την περίπλοκη αυτή διαδικασία και βέβαια να διαθέτει ειδικό προσωπικό προς τούτο. Οι πολίτες λοιπόν για μια ακόμα φορά αποδεικνύουν ότι θέλουν να ζούμε σε μια τριτοκοσμική χώρα όπου τα πάντα θα τα κάνουν κάποιοι άλλοι.
Το κράτος από την άλλη πλευρά κλείνει το μάτι σε αυτή τη διαδικασία όταν με μια απλή υπεύθυνη δήλωση επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να ρυπαίνουν χωρίς ουσιαστικά να ελέγχονται. Και όχι μόνο αυτό αλλά δεν προβλέπει κανένα πρόστιμο για όσους αποδεδειγμένα έχουν παρατήσει τα οχήματά τους σε κάποιο σημείο του νησιού. Μια κάποια λύση θα ήταν ο Δήμος Ρόδου μέσα από τον κανονισμό καθαριότητας να επιβάλλει χρηματικό πρόστιμο σε όσους ενεργούν με αυτόν τον τρόπο. Αλλά πάλι ερχόμαστε στο πρώτο σημείο. Ότι ως πολίτες το μόνο που καταλαβαίνουμε είναι τα χρηματικά πρόστιμα. Δυστυχώς έτσι δεν μπορούμε να πάμε μακριά.
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 20.000 φύλλων, τα Οικολογικά – Ροδιακά εύχονται στη Ροδιακή και τους συντάκτες της να είναι πάντα μαχητικοί και πρωτοπόροι στην ενημέρωση.





|
Hellas Blogs: Evrytania Blogs (Ευρυτανία) Florina Blogs (Φλώρινα) Kastoria Blogs (Καστοριά) Arta Blogs (Άρτα) Chios Blogs (Χίος) Pella Blogs (Πέλλα) |
