Πώς μπορούν να συνδυαστούν άραγε η Ιατρική και η Επιδημιολογία, με τα Μαθηματικά και τη Γεωγραφία; Ίσως να νομίζατε ότι πρόκειται για άσχετες μεταξύ τους επιστήμες, με τις τελευταίες να μην έχουν τόσες πολλές εφαρμογές στην καθημερινή ζωή. Συναντήσαμε μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια και θελήσαμε να τη μοιραστούμε με όλους. Η Δήμητρα (απόφοιτος του Τμήματος Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου) και η Γεωργία, συνδύασαν τις γνώσεις τους από τα διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα, με στόχο τη βελτίωση των ερευνών στην Ιατρική. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στη συνέχεια, από τις ίδιες τις ερευνήτριες, σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας προσφέρουν, αποτελώντας συνάμα μια αφορμή για μια πλούσια κουβέντα και συζητήσεις!>>ΣΥΝΕΧΕΙΑ: [my.aegean.gr]
Περισσότερα... »
Η δύναμη των ηλεκτρονικών μέσων δικτύωσης δεν είχε συνειδητοποιηθεί από το επίσημο κράτος, που στελεχωμένο από υπαλλήλους παλαιάς νοοτροπίας, υπέθεσε ότι το Facebook, το Twitter και τα υπόλοιπα δίκτυα, στα οποία οι νέοι «σπαταλούν» το χρόνο τους, ήταν απλά παιχνιδάκια για αφελείς, τα οποία αποσπούσαν την προσοχή από τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Το κίνημα των αγανακτισμένων, τα γεγονότα του Λονδίνου, του Βανκούβερ και της Βρετανικής Κολομβίας, αλλά και η επανάσταση στην Αίγυπτο, στην Τυνησία κλπ, ανησύχησε τις παγκόσμιες κυβερνήσεις, που ξαφνικά συνειδητοποίησαν ότι η εποχή της αθωότητας είχε παρέλθει και ότι οι νέοι δεν είναι τόσο απορροφημένοι με τις ατομικές τους ενασχολήσεις, αλλά μπορούν να οργανώνουν -με τη δύναμη της τεχνολογίας- επικίνδυνα και πρωτόγνωρα κινήματα.
Πρόκειται για το βιβλίο του David Nicholls το οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο πρώτο σε πωλήσεις στην λίστα τόσο του Amazon, όσο και σ’ αυτή των Sunday Times. Ταυτόχρονα μεταφράστηκε σε 36 γλώσσες και πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην συνέχεια έγινε ταινία με πρωταγωνιστές την Anne Hathaway και τον Jim Sturgess και κυκλοφόρησε στις σκοτεινές αίθουσες τον Σεμπτέμβρη του 2011 παγκοσμίως.
Η αυτοεκτίμηση αντανακλά τη σχέση που έχουμε με το θάνατο. Η ύπαρξή της σε υψηλά επίπεδα κατά την ενήλικη ζωή επιβεβαιώνει τη συνειδητοποίηση του εφήμερου, ενώ η απουσία της την προσκόλληση σε αυτό. Η μεγαλύτερη απώλεια για τον ευάλωτο άνθρωπο είναι η ανικανότητά του να αντιληφθεί τη χρονική εναλλαγή και την προσέγγιση του αμετάκλητου αυτού γεγονότος, που νοηματοδοτεί όλα τα υπόλοιπα.
Καθώς στις μέρες μας η ανθρωπιστική κρίση των αραβικών χωρών επιδεινώνεται και η χρηματοπιστωτική κρίση στη δύση λαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις καλούμαστε να αποτελούμε καθένας μονομερώς απ’ την πλευρά του, αλλά και μαζί σαν ένα ενιαίο σύνολο ταυτόχρονα, μέρος αυτού του κόσμου.
Η ζήλεια είναι ένα συναίσθημα τόσο στενά συνυφασμένο με τον έρωτα, που θα μπορούσε να θεωρηθεί θεμελιώδες και αναντικατάστατο συστατικό του. Έχει βιωθεί από όλους, όσους έχουν τρωθεί από τα ιοβόλα βέλη της ύπουλης και πανάρχαιας θεότητας, ενώ αποτέλεσε κίνητρο για παράτολμες και απονενοημένες πράξεις, που ενέπνευσαν την τέχνη όλων των εποχών και πολιτισμών της υδρογείου.
Χαιρόμαστε αφάνταστα όταν συναντάμε συμφοιτητές μας που τολμούν να πράξουν δραστηριότητες και να προσφέρουν στους γύρω τους. Είναι ίσως μια πηγαία όμορφη ενδόμυχη πολλές φορές στους περισσότερούς μας κίνηση που μας γεμίζει με αισιοδοξία και χαρά. Πολύ πρόσφατα έτυχε μια ακόμη τέτοια συγκυρία: να γίνουμε κοινωνοί μιας πρωτοβουλίας για σύσταση ενός φοιτητικού συλλόγου με γνώμονα την αλληλεγγύη, γενικότερη δικτύωση με φορείς και την κοινωνία μες σε πλαίσιο εθελοντισμού και προσφοράς στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο... Η Λένα, ενεργό μέλος και πρωτοπόρος της πρωτοβουλίας, μοιράζεται μαζί μας σε μια μορφή «συνέντευξης» τις σκέψεις που υπάρχουν μέχρι στιγμής!
Η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ ανδρών και γυναικών θα μπορούσε να αποτελεί ανέκδοτο, αν δεν επηρέαζε την καθημερινότητα όλων των ανθρώπων και δεν γινόταν αιτία για παρανοήσεις, συγκρούσεις, ευτράπελα και καταθλιπτικά επεισόδια. Αν και μυριάδες συζητήσεις έχουν γίνει για την επίλυση του ακανθώδους αυτού ζητήματος και πολύ μελάνι έχει χυθεί στις σελίδες επιστημονικών και μη εντύπων, οι διχογνωμίες και οι έριδες των ειδικών, αλλά και η εντεινόμενη ασυνεννοησία μεταξύ των δύο φύλων, ειδικά στις μέρες μας, φαίνεται να μην διαφωτίζουν το ερεβώδες αίνιγμα.
Μετά τα βραβεία BAFTA και τις Χρυσές σφαίρες οι προβολείς στρέφονται στο 
Από τις αρχαιότερες παραδόσεις του πνεύματος και τον Αριστοτέλη έως τα μεταμοντέρνα ψυχοκοινωνικά αδιέξοδα συστημάτων εθνικής και παγκόσμιας πολιτικής και οικονομίας, στην καρδιά κάθε αναζήτησης για το τί εν τέλει έχει σημασία στη ζωή, βρίσκεται η έννοια της ευχαρίστησης, της χαράς, της ευεξίας, της ευτυχίας ή κατά τον Αριστοτέλη - της ευδαιμονίας, του ύψιστου αγαθού κάθε άτομου ή κοινωνικού συστήματος που θέλει να τείνει προς ανέλιξη.
Η Ευρωπαική Ένωση μέσω του γραφείου της (
Το 6ο Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας Ερμούπολης, ένα τριήμερο εκδηλώσεων ποικίλου χαρακτήρα γύρω από την επιστημονική φαντασία, διοργανώνεται στην Ερμούπολη της Σύρου από την Παρασκευή 11 ως την Κυριακή 13 Μαΐου 2012. Οι εκδηλώσεις, περισσότερες από 15, πραγματοποιούνται σε διάφορους χώρους και αίθουσες της πόλης.
Δρούμε και ζούμε σε μια κοινωνία που μας απογοητεύει καθημερινά, μια κοινωνία κατά κοινή ομολογία άδικη, με αποτέλεσμα όπως φαίνεται και μέσα από διάφορες έρευνες, στις καρδιές και στις σκέψεις των ανθρώπων να κυριαρχούν η οργή, η αγανάκτηση, η απογοήτευση και το άγχος. Ζώντας σε μια τέτοια κοινωνία μια μέρα ξυπνάς και συνειδητοποιείς ότι κάτι πρέπει να αλλάξει αλλά πριν βρεις τον τρόπο, πριν επαναστατήσεις, αρχίζεις και φαντάζεσαι ένα διαφορετικό κόσμο εναρμονισμένο περισσότερο με τις προσδοκίες σου για μια καλύτερη ζωή. Έτσι διαβλέπεις την ευτυχία και τη δικαιοσύνη με τη μορφή τέλειων κοινωνιών, με τη μορφή ουτοπιών.
Ένα εύκολο γλυκό ψυγείου που σας προτείνω ανεπιφύλακτα να δοκιμάσετε..
Επιτέλους βρέχει. Γκρίζα σύννεφα παντού, η μέρα αρχίζει μα το σκοτάδι παραμένει. Η μυρωδιά της υγρασίας, ο ήχος του νερού, πλημμυρίζουν το χώρο. Βρεγμένα μαλλιά κολλάνε στο πρόσωπο. Βρεγμένα ρούχα αγκαλιάζουν το σώμα. Κι εγώ σ' ένα μικρό, παλιό, σάπιο μπαλκόνι, σε μια τεράστια, παλιά και λιγδιασμένη πόλη, βλέπω, ακούω, αισθάνομαι, μυρίζω, γεύομαι, χορεύω στη βροχή. Πανδαισία για όλες τις αισθήσεις.
Υπάρχουν κάποια παιδιά, πιο ευαίσθητα, ντροπαλά και εσωστρεφή, εξίσου όμως αθώα όπως όλα τα υπόλοιπα, που ενηλικιώνονται, πριν εξαργυρώσουν την ανεμελιά της πρώτης ποίησης, που γερνούν τιθασεύοντας συναισθήματα πιο διατρητικά από όσα αντέχει η αδοκίμαστη ψυχή τους και που το μυαλό τους τυφλώνεται στην ανελέητη αντηλιά της φιλαυτίας των ενηλίκων.
Η φοιτητική ομάδα MyAegean και σε συνδυασμό με το παγκόσμιο δρώμενο του «TEDxYouthDay» διοργάνωσε στα νησιά της Ρόδου, Σύρου και Λέσβου εκδηλώσεις με αφορμή την επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Μετά την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού του ΟΗΕ το 1959, η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Convention on the Rights of the Child), που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου του 1989, αποτελεί τον πρώτο παγκόσμιο, νομικά δεσμευτικό, κώδικα δικαιωμάτων των παιδιών στην ιστορία και αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως.
Ο Φοιτητικός Χορευτικός Σύλλογος «Ορφέας» του Πανεπιστημίου Αιγαίου το καλοκαίρι της φετινής χρονιάς ταξίδεψε στο νησί της Αφροδίτης, ανταποκρινόμενος με ενθουσιασμό στο κάλεσμα των αδερφών Κυπραίων για συμμετοχή στη δράση «Ανταλλαγές Νέων» (Youth Exchanges) του ευρωπαϊκού προγράμματος «Νέα Γενιά σε δράση» (Youth in Action).
...Ένα εύκολο πεντανόστιμο κέικ καρότου με αγνά υλικά!
Στα πλαίσια της προετοιμασίας μου για τις πανελλήνιες εξετάσεις στις οποίες πήρα μέρος , μου ζητήθηκε να γράψω ένα διαγώνισμα με τις σκέψεις μου για τη ζωή. Έχοντας μπροστά μου τη λευκή κόλλα με τη λέξη διαγώνισμα στο επάνω μέρος της προσπαθούσα, μάταια όμως, να βρω τις κατάλληλες λέξεις, οι οποίες θα γίνουν προτάσεις και με τη σειρά τους οι προτάσεις θα γίνονταν παράγραφοι ώστε να έχω το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ξαφνικά διαπίστωσα πως η λέξη διαγώνισμα κρύβει μέσα της τη λέξη «αγώνας».
Τετάρτη, 5/10/11:
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα διοργανώθηκε φέτος στις 12 Σεπτεμβρίου του 2011 ο πανευρωπαϊκός διαγωνισμός «Ecotrophelia» με τη στήριξη του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ). Στόχος του διαγωνισμού είναι η στήριξη των φοιτητών που ασχολούνται με την επιστήμη των τροφίμων και η δημιουργία καινούργιων, καινοτόμων, οικολογικών προϊόντων τα οποία θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη της Βιομηχανίας Τροφίμων.
Οι 3Fold Pain είναι μία ανερχόμενη ελληνική ροκ/μέταλ μπάντα η οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα της δημιουργίας της κερδίζει έδαφος ανάμεσα σε άλλες καταξιωμένες μπάντες. Ήδη έχουν κυκλοφορήσει το πρώτο τους promo με τίτλο «Don't trust them» το οποίο το έχουν προωθήσει με πολλές συναυλίες πανελλαδικά. Στις αρχές του Ιουλίου κυκλοφόρησαν και το πρώτο τους video-clip με το ομότιτλο κομμάτι από το promo τους, το οποίο από την πρώτη στιγμή κέρδισε θετικές κριτικές τόσο για την σκηνοθεσία όσο και για το ίδιο το κομμάτι, το οποίο αναδείχτηκε. Οι 3Fold Pain είναι μία τετραμελής μπάντα τη οποία απαρτίζουν ο Antony στα φωνητικά, ο Θοδωρής στην κιθάρα, η Έφη στο μπάσο και ο Φοιβος στα ντραμς. Μετά από αυτές τις πληροφορίες ήρθε η στιγμή να μας τα πούν κι οι ίδιοι και να τους γνωρίσουμε!
Η σύγκρουση ως φαινόμενο συνδέεται με αρνητικές καταστάσεις και έντονα συναισθήματα, με συμφέροντα που διαπλέκονται, με ηττημένους και νικητές, με πικρίες, πάθη, ίντριγκες και άλλες αμφιλεγόμενες εννοιοδοτήσεις. Η πραγματικότητα λίγη σχέση έχει με τις δραματοποιημένες περιγραφές, αλλά κάθε Βατερλό, που ενσκήπτει ως αποκύημα σκληρής σύγκρουσης, προοιωνίζει την απαξίωση της εργασιακής ηρεμίας και διασαλεύει τις ισορροπίες. Είναι αλήθεια ότι οι εργαζόμενοι πολλές φορές συγχέουν έννοιες, όπως διεκδικητικότητα, ανταγωνισμός, αποφυγή, προσαρμοστικότητα, συναγωνισμός, τα όρια των οποίων είναι ασαφή και νοηματοδοτούνται ανάλογα με την περίσταση.
Μετά από τις ήδη δύο επιτυχημένες χρονιές, το φεστιβάλ animation και video art «MovingFrames» επιστρέφει στη Μυτιλήνη στις 24-25 Σεπτεμβρίου 2011, με έργα που θα προβληθούν αποκλειστικά στο δημόσιο χώρο. Στο 3ο φεστιβάλ που διοργανώνεται, επικεντρώνει τη δράση του σε ένα συγκεκριμένο χώρο της πόλης της Μυτιλήνης για να εκφράσει, μέσα από τα έργα των καλλιτεχνών που θα συμμετάσχουν, τους προβληματισμούς που πηγάζουν από αυτόν.
Η προπαγάνδα εκμεταλλεύεται το φόβο για τη διαφορετικότητα και την ανάγκη του ατόμου να μοιράζεται κοινές αξίες με τις ομάδες, στις οποίες ανήκει. Οι επαγγελματίες που τη σχεδιάζουν, αρχίζουν να παρουσιάζουν τις βασικές της θέσεις σε ανύποπτο χρόνο, εγείρουν ζητήματα εκ του μη όντος, μόνο και μόνο για να τεθούν έστω προς συζήτηση, επανέρχονται ξανά και ξανά, γνωρίζοντας ότι η αλλαγή, αν δεν είναι επαναστατική, είναι δύσκολη στην επίτευξή της.
«Το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας ταξιδεύει…» διάβασα σε μια αφίσα στο δρόμο. Ευκαιρία λοιπόν σκέφτηκα για λίγη ποιότητα μέσα στο καλοκαίρι σκέφτηκα. Έτσι με την παρέα μου πήγαμε να δούμε τρεις από τις ταινίες που θα παίζονταν. Το αριστούργημα «Casus Beli» του Γιώργου Ζώη, το ενοχλητικό αλλά ενδιαφέρον «13 ½» του Χάρη Βαφειάδη και το «Oedipus» του Ιωακείμ Μυλωνά. Το Oedipus μόνο ως άκρως απογοητευτικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.
Το «Animasyros 4.0 Διεθνές Φεστιβάλ + Φόρουμ Κινουμένων Σχεδίων» επιστρέφει δυναμικά και φέτος στις 15-18 Σεπτεμβρίου 2011 στην Ερμούπολη της Σύρου και σας προσκαλεί να λάβετε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα αλλά και να απολαύσετε τις πλούσιες εκδηλώσεις που προγραμματίζονται!
Μερικές ιδέες, που γεννιούνται αυθόρμητα, τείνουν να διατηρούν μια εκπληκτική δροσιά. Υπάρχουν άραγε στιγμές που μπορεί κάποιος να νιώθει συγκίνηση, αισιοδοξία κι έναν άσβηστο παλμό για δημιουργία, ιδίως στους δύσκολους αυτούς καιρούς που ζούμε; Θαρρώ πως ναι... Και δεν είναι ένα ουτοπικό καταφύγιο μιας δονκιχωτικής ίσως ψυχής, αλλά ένα πλούσιο και γεμάτο εκπλήξεις μονοπάτι μιας συντροφιάς πολλών δημιουργικών και ανήσυχων ...ταξιδευτών.
Μια εμπειρία που για τους περισσότερους από εμάς ήταν για πρώτη φορά. 
Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί ένα άθροισμα τεχνικών από ένα κέντρο εξουσίας προς μια ομογενοποιημένη, μέσω ψυχολογικών χειρισμών, ομάδα με σκοπό τη διασφάλιση της ενεργούς συμμετοχής ή της ανοχής ή της συναίνεσής της.
Ζήσε το καλοκαίρι με την μουσική να σε συντροφεύει την ώρα που θα πίνεις τον καφέ σου, που θα κάνεις ηλιοθεραπεία και που θα χορεύεις μέχρι πρωίας στα beach bars...
Έπεσε θύμα επίθεσης. Τη λήστεψαν, τη χτύπησαν στο κεφάλι και βρέθηκε αιμόφερτη σ’ ένα καπό αυτοκινήτου. Κάποιοι έσπειραν μέσα της τον τρόμο. Τι θα θερίσουμε λοιπόν μετά; Το αυτονόητο, το λογικό. Τώρα μου είπε η μητέρα της δε βγαίνει από το σπίτι μοναχή της, δικαιολογημένα, με το δίκιο της και νιώθει ασφαλής. Μα είπε κανείς πως έχει άδικο; Μένοντας μέσα αρκείται στο τίποτα και είναι τόσο μαγικό αυτό το τίποτα που της αρέσει πολύ. Ο φόβος την έχει κάνει ν’ αρέσκεται στο τίποτα για ν’ αποφύγει τα χειρότερα. Βέβαια υπάρχει και η πιθανότητα να την επισκεφτούν σπίτι της εκτός από τους φόβους της και οι κακοποιοί, οι ίδιοι ή άλλοι ή να συμβεί οτιδήποτε. Ποιος μπορεί να τ’ αποκλείσει; Μήπως από την άλλη μεριά η συνοδεία της μητέρας στο δρόμο εγγυάται τίποτα; Δε μπορούν να ληστέψουν και τη μάνα και την κόρη; Ποιος μπορεί να πει ποτέ;
