Καιρό ήθελα να πιω το καφεδάκι μου στον παλιό καφενέ, σ’ ένα στενό δρομάκι κάτω απ’ την Ομόνοια. Σα μπήκα, το μαγαζί ήταν άδειο. Κάθισα σ’ ένα τραπεζάκι δίπλα στο τζάμι, και χάζευα έξω την κίνηση. Στην άλλη άκρη του μαγαζιού καθόταν ένα γεροντίδιο. Δεν δίστασα. «Έ, παππού», του φώναξα, «να ’ρθω στο τραπέζι σου να τα πούμε;». Ο παππούς πέταξε τη σκούφια του. Ποιος ξέρει πόσον καιρό είχε να
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Χρυσόστομος Blogger Ρόδος" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
