Πραγματοποιήθηκε και αναβίωσε το πανάρχαιο έθιμο,
τα Κάλαντα του Μάρτη.
Παλιότερα, τα Κάλαντα τραγουδιόντουσαν
από τα παιδιά του σχολείου,
(εποχή του πολέμου έως 1980),
τα οποία μάζευαν χρήματα, αυγά και τα πρόσφεραν
στον δάσκαλο τους επειδή ο μισθός του ήταν μηδαμινός.
Αργότερα, τα χρήματα και τα αυγά,
προσφέρονταν στο ορφανοτροφείο,
ενώ τα τελευταία 10 χρόνια,
λόγω έλλειψης παιδιών στο σχολείο,
το έθιμο είχε χαθεί.
Με πρωτοβουλία του
Πολιτιστικού Συλλόγου Σιαννών η Βρασία,
έγινε μια αρχή, αναβιώνοντας το έθιμο,
ελπίζοντας του χρόνου η συμμετοχή να είναι πολύ
μεγαλύτερη από φέτος.
Ο σκοπός των Κάλαντων του Μάρτη,
δεν ήταν άλλος από το καλωσόρισμα της Άνοιξης.
Τα παιδιά, καθώς τραγουδούσαν,
σκορπούσαν λουλούδια σε όλο το σπίτι
για να "μυρίσει" η Άνοιξη.
Τα λόγια από τα Κάλαντα είναι τα εξής:
Μάρτη Μάρτη μου καλέ και Απρίλη Θαυμαστέ,
ως εμείς οι μαθητές, μαθημένοι ήμαστε,
να αγοράζουμε εφτά, να πουλούμε δεκαεφτά,
το κρασί μες το ποτήρι και τα σύκα στο μαντήλι,
και τα αυγά μες το καλάθι,
δώστε μας την όρνιθα μας,
μην μας δείρει ο δάσκαλος μας,
και έχετε το κρίμα μας και την αμαρτία μας.
Χελιδόνι πέμπουμαι, πάει πέρα κι έρχεται
και φέρνει μας την είδηση, πως είναι καλοκαίρι.
Καλή Άνοιξη λοιπόν σε όλους
και του χρόνου με ΥΓΕΙΑ
να διατηρήσουμε το έθιμο
γιατί ο τόπος μας έχει ανάγκη
από τα έθιμα του, τα οποία αν δεν
συνεχιστούν στις μέρες μας,
θα χαθούν για πάντα
και είναι κρίμα.
Το χρηματικό ποσό που συγκεντρώθηκε,
θα μπει στο ταμείο του Συλλόγου για να
χρησιμοποιηθεί σε κάποιο έργο ή εκδήλωση
που θα πραγματοποιηθεί στο χωριό.
Περισσότερα... »
