Ήτονε λέει μια φορά γιέ μου κι’ έναν καιρό ένας άγγελος θαρρώ απού ήτανε λέει ερωτευμένος...μου λεγε μιαν εποχή η γιαγιά μου η Σακαδοπούλα...
Ήντα πάει να πει ερωτευμένος την ερώτουγνα εγώ...Ήντα ‘ναι, γιαγιά ερωτευμένος; Ερωτευμένος άγγελος ή άνθρωπος γιέ μου; Ερωτευμένος Θεός ή άνθρωπος γιόκα μου...Ήντα από τα δυό...μου αποκρινότανε...Κι’ εγώ που όλα εποθούσα να τα μάθω μονομιάς, απ’ έξω κι’ ανακατατωτά, ήλεγα και ξανάλεγα...Πες μου γιαγιά μου...πες μου για όλους τους έρωτες...Ο άγγελος απου λες γιε μου...ετούτος...ήθελε -σα να πούμε λέει- ως τόσο να πολύ την αγαπημένη ντου...μα ως τόσο να πολύ...που δεν μπορεί να χωρέσει το θέλω του σε κανένα λεξικό...Σαν να’ ναι ένα ολάκερο λεξικό, μοναχά η λέξη ΘΕΛΩ, κι’ από κάτω να κλουθούνε στην σειρά...όλα τα ρήματα, τα ουσιαστικά, τα επίθετα, οι αντωνυμίες κι’ όλα τα μέρη του Λόγου...Έτσα τονε -απου λες γιε μου- το θέλω, του έρωτα του...
Τόσο πολύ γιαγιά;....
Ως τόσο να πολύ γιε μου...
Και κείνη γιαγιά;...η καλή του; Πως τηνε λέγανε γιαγιά...πες μου...Τον εγάπα και κείνη ως τόσο να πολύ;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σαϊτα - Πετάει ελεύθερη" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
