Στόχος η δημιουργία σχολείου, ιατρείων, ερευνητικού κέντρου και ξενώνα στο Γραμματικό
Κυριακή, 22.06.08
Από τα λόγια στην πράξη
Ο ΕΤ.Κ κάνει σήμερα ένα σημαντικό βήμα. Περνά από τα λόγια -τις δημοσιογραφικές λέξεις, τα ρεπορτάζ, τις παραινέσεις, την κριτική- στην πράξη. Για κάθε φύλλο που θα αγοράσετε σήμερα, εσείς οι πιστοί αναγνώστες μας, ένα ευρώ (περίπου, δηλαδή, το ποσοστό επί της συνολικής τιμής του φύλλου που απομένει στην επιχείρηση που εκδίδει την εφημερίδα) θα δοθεί για την ανέγερση του Κέντρου Φιλοξενίας Αυτιστικών Παιδιών του Συλλόγου «Αναγέννηση».Ο ΕΤ.Κ επιχειρεί με αυτή την πρωτοβουλία να ανοίξει ένα δρόμο. Να δείξει πως η φιλανθρωπία μπορεί να γίνει υπόθεση πολλών μέσα από ένα Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης. Γιατί, εκτός από την ενημέρωση, υπάρχει -ή πρέπει να υπάρχει- και η κοινωνική παρέμβαση, η αφύπνιση, η αλληλεγγύη.
Σε αυτή την προσπάθεια έρχεται πολύτιμος αρωγός ο Λάκης Λαζόπουλος. Γνωστός όχι μόνο για την εκρηκτική καλλιτεχνική δημιουργικότητά του αλλά και για το συνεχές μεγάλο ενδιαφέρον που επιδεικνύει σε τέτοιες κοινωφελείς πρωτοβουλίες.
Μας προσέφερε ένα συλλεκτικό cd με 21 τραγούδια σπουδαίων Ελλήνων συνθετών - που ερμηνεύει ο ίδιος μαζί με το κοινό του «Αλ Τσαντίρι Νιουζ». Με αυτό τον τρόπο ενισχύει αποφασιστικά την κοινή μας πρωτοβουλία.
Μαζί με τον Λάκη Λαζόπουλο, η εταιρία «Victory» ενώθηκε με τον ΕΤ.Κ στον κοινό σκοπό, προσφέροντας τη μοναδική ελληνική ταινία της Finos Film «Η θεία από το Σικάγο», με την αξέχαστη Γεωργία Βασιλειάδου.
Πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο ο Λάκης Λαζόπουλος όσο και η «Victory» ουδεμία αμοιβή θα λάβουν.Ας σπεύσουν, λοιπόν, όσοι θεωρούνται αρμόδιοι να συγκλίνουν στην πρωτοβουλία αυτή. Για να δούμε σύντομα έτοιμο το Κέντρο Φιλοξενίας Αυτιστικών Παιδιών. Και να έχουμε όλοι μας περάσει από τα λόγια στην πράξη.
Ο Κωνσταντίνος και η Πηνελόπη, τα δίδυμα, έκαναν πως δεν έβλεπαν. Η αδελφή τους η Ειρήνη, η Ειρήνη τους, έτρεχε στο σημείο «που τα φύλαγαν» και γελούσε. Και έλαμπε από χαρά. Τα τρία αδέλφια έπαιζαν στον κήπο του σπιτιού τους κρυφτό. Γελούσαν και χαίρονταν με τη χαρά της Ειρήνης. Χαίρονταν και οι γονείς τους, που κατάφεραν στα λίγα τετραγωνικά του κήπου να χτίσουν έναν κόσμο-ασπίδα για την Ειρήνη, που πάσχει από αυτισμό.
Το παιδί, «η Ειρήνη μας», μέσα στην ατυχία της είναι τυχερή. Ομως χιλιάδες είναι εκείνα τα παιδιά που «κρύβονται», που δεν χαίρονται και -κυρίως αυτά που είναι υιοθετημένα, όπως η Ειρήνη. Είναι αυτή ακριβώς η απομόνωση που οδήγησε την κυρία Ευαγγελία Χαβιαρά-Κοκκινάκη, τη μητέρα της Ειρήνης, να ιδρύσει το Σύλλογο Γονέων και Φίλων Αυτιστικών Ατόμων «Αναγέννηση», με σκοπό, όπως λέει η ίδια, «να δώσω χαρά στα παιδιά, ελπίδα στους γονείς, να δημιουργήσουμε το χώρο τους, ώστε να ζήσουν τουλάχιστον με αξιοπρέπεια. Εχουμε και το οικόπεδο στο Γραμματικό, αλλά δεν μας δίνουν άδεια να χτίσουμε, κι ας έχουμε βρει και χρηματοδότες. Αθάνατη Ελλάδα…».
Η υιοθεσία
Η κ. Κοκκινάκη, αισθητικός στο επάγγελμα, αποφάσισε μαζί με το σύζυγό της Αντρέα, καθηγητή Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, να υιοθετήσουν ένα παιδί. «Το 1995 η Ειρήνη μπήκε στη ζωή μας», λέει.
Ολα κυλούσαν ομαλά για την οικογένεια. Ομως όταν μετά από 3 χρόνια πήγε στο Νοσοκομείο Παίδων για έναν τυπικό έλεγχο η γιατρός τής μίλησε για «Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή».
«Τη ρωτάω. Τι σημαίνει αυτό; Και μου λέει: Το παιδί είναι αυτιστικό. Επεσε και με πλάκωσε ο ουρανός. Τρόμαξα. Τρόμαξα πολύ. Δεν ήθελα να το πιστέψω. Πήγα σε παιδοψυχίατρο. Εκεί ήρθε το δεύτερο χαστούκι. Να υιοθετήσεις κι άλλο παιδί, μου είπε. Για το καλό της Ειρήνης.
Υιοθέτησα τα δίδυμα, τον Κωνσταντίνο και την Πηνελόπη. Οταν ήταν να έρθουν σπίτι, η Ειρήνη περίμενε όλο χαρά. Μόλις τα είδε, κατσούφιασε. Με τον καιρό όμως άρχισε να γελάει. Να αλλάζει συμπεριφορά. Ομως ένα αυτιστικό παιδί δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο για έναν άνθρωπο. Χρειάζεται ειδικό σχολείο, το οποίο κοστίζει ως και 1.200 ευρώ το μήνα, με τα Ταμεία να καλύπτουν περίπου το 1/5. Και δεν είναι μόνο αυτό. Αναγκάζεσαι να περιορίζεις το παιδί. Οπως και να το κάνουμε, ένα αυτιστικό παιδί διαφέρει. Και το κακό είναι ότι η διαφορά φαίνεται».Η κ. Κοκκινάκη αποφάσισε μέσω του συλλόγου «Αναγέννηση» να δημιουργήσει έναν ειδικό χώρο στο Γραμματικό, σε μια έκταση 11 στρεμμάτων που αγόρασε. «Στους σχεδιασμούς μας» επισημαίνει «είναι να χτίσουμε ένα ολοήμερο σχολείο. Ενα ερευνητικό κέντρο, με γενετιστές και βιολόγους. Πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσει και στην Ελλάδα η έρευνα. Ο αυτισμός δυστυχώς δεν προλαμβάνεται, η έγκαιρη και έγκυρη όμως διάγνωση και η πρώιμη διεπιστημονική παρέμβαση μπορούν να βελτιώσουν τα συμπτώματα του αυτισμού αλλά και να βοηθήσουν το παιδί να αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό τις ικανότητές του. Εναν ξενώνα για παιδιά άνω των δέκα ετών κι ένα μικρό κέντρο υγείας. Ενα οδοντιατρείο, γιατί για τα παιδιά τα δικά μας το πρόβλημα με τα δόντια είναι βουνό. Κάθε φορά που πάνε στον οδοντίατρο υποβάλλονται σε ολική νάρκωση. Για το μέλλον έχουμε ένα όνειρο για μας και για τα παιδιά μας: να χτίσουμε για κάθε παιδί το σπίτι του. Να φτιάξουμε το χωριό τους. Μην τα φέρει καμιά φορά η τύχη και μείνουν μόνα και τα πετάξουν σε κανένα ίδρυμα». Από τότε που ο σύλλογος αγόρασε τα 11 στρέμματα στο Γραμματικό πέρασαν τέσσερα χρόνια. Και παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν χρηματοδότες, η κοινότητα δεν εκδίδει τη σχετική άδεια.
ΓραφειοκρατίαΓια την έκδοση της σχετικής άδειας απαιτείται έγκριση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου και, όπως απάντησε στις αρχές Μαΐου το ΥΠΕΧΩΔΕ σε σχετική ερώτηση βουλευτών, «επισπεύδων φορέας για την προώθηση του ΓΠΣ είναι η κοινότητα Γραμματικού, η οποία πρέπει να μεριμνήσει για την εκπόνηση της αντίστοιχης μελέτης, η οποία θα εγκριθεί από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Αθήνας».
Η Ειρήνη δεν θα καταλάβει ποτέ τι θα πει γραφειοκρατία. Θα καταλάβει όμως ότι δεν έχει λίγα μέτρα δικά της. Να απλώσει τη ζωή της όπως θα την εξυπηρετεί καλύτερα. Γιατί για άλλα όνειρα δεν έχει περιθώρια.
Αγώνας για τη στήριξη παιδιών και γονέων
Οκτώ χρόνια μετά την υιοθεσία της Ειρήνης η κ. Κοκκινάκη αποφάσισε «για το καλό της Ειρήνης και των άλλων παιδιών, αλλά κυρίως για τους γονείς» να ιδρύσει το 2003 το σύλλογο «Αναγέννηση», στον οποίο συμμετέχουν 11 γονείς και περίπου 80 «φίλοι αυτιστικών ατόμων», προκειμένου «να εργαστεί για τη διασφάλιση των ισότιμων δικαιωμάτων τους στη ζωή και να συνδράμει το οικογενειακό τους περιβάλλον στο δύσκολο έργο τους».
Ο Δήμος Αμαρουσίου έχει παραχωρήσει δωρεάν τα γραφεία στα οποία στεγάζεται ο σύλλογος, στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου. «Από τότε προσπαθούμε να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη και να συμπαρασταθούμε στους γονείς και ειδικά σε αυτούς που μένουν μόνοι, αλλά και σε ακραίες περιπτώσεις.
Αρνητικές συνέπειες
Δυστυχώς, όταν τα ζευγάρια διαπιστώσουν ότι το παιδί τους έχει πρόβλημα, πολλές φορές χωρίζουν. Και συνήθως οι άντρες είναι αυτοί που εγκαταλείπουν το σπίτι. Και είναι πολύ δύσκολο για μια γυναίκα μόνη να αντέξει όλη αυτή την κατάσταση. Υπάρχουν όμως και τα χειρότερα. Υπάρχει εδώ μια περίπτωση όπου οι γονείς είναι κωφάλαλοι και το παιδί αυτιστικό κι έχει μείνει μια γιαγιά να παλεύει για όλα».
Σήμερα ο σύλλογος στηρίζεται οικονομικά μόνο από τις συνδρομές και από κάποιες χορηγίες φίλων. «Εχουμε και έσοδα από εκεί που δεν το περιμένουμε, όπως από κηδείες, ξέρετε, αυτό το μακάβριο “αντί στεφάνου”, αλλά και από βαπτίσεις και γάμους. Από μια κηδεία στο σύλλογο προστέθηκαν 850 ευρώ. Από ένα γάμο στη Χίο “από το περίσσευμα της χαράς” άλλα 1.500 ευρώ και από μια βάπτιση, πάλι στη Χίο, “ελάτε να μοιραστούμε τη χαρά”, 2.500 ευρώ κατατέθηκαν στο λογαριασμό του συλλόγου. Σήμερα στην Ελλάδα τα άτομα με κάποια μορφή αυτισμού, κάθε ηλικίας, υπολογίζονται σε 30.000-40.000, ενώ κάθε χρόνο προστίθενται 300-400 παιδιά. Γι’ αυτό πρέπει να δημιουργήσουμε τις δικές μας υποδομές, ώστε να προσφέρουμε στα παιδιά την ευκαιρία για ένα καλύτερο μέλλον».
ΜΠΑΪΛΗΣ ΠΑΝΟΣ
Το άρθρο είναι από την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής
[www.e-tipos.com]
Ο ΡΟΔΟΣυλλέκτης καλεί τους υπεύθυνους του Συλλόγου εάν το επιθυμούν, να μας στέλνουν τα δελτία τύπου και τις ανακοινώσεις τους για να τα δημοσιεύουμε.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ΡΟΔΟΣυλλέκτης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
