Rhodes Blogs » Κοράκι » Τα επιλεγμένα μπλογκ της Ρόδου με μια ματιά

Κοράκι (46)

Ρόδος, 13.10.2010

06:54

28η Αρχική Σχολή Προσκοπικής Τεχνικής Νησιών Αιγαίου

» Κοράκι

Ρόδος, 18.02.2010

21:00

Χρόνια Πολλά, από Πρόσκοπους Δωδεκανήσου

» Κοράκι

Ρόδος, 26.12.2009

21:12

10/01/10 Κοπή Βασιλόπιτας Προσκόπων Δωδεκανήσου στον Καθεδρικό Ναό Ρόδου

» Κοράκι

Ρόδος, 15.11.2009

20:49

Άνθρωπος και Λιοντάρι (συνοδοιπόροι)

» Κοράκι

Ρόδος, 06.09.2009

12:26

Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν τις ζωές τους νομίζοντας ότι δεν εξαρτώνται από τους άλλους ανθρώπους. Κι όμως, όλοι όσοι ζούμε στη γη δεν είμαστε ξεκομμένοι μεταξύ μας. Αντίθετα, είμαστε αλληλεξαρτώμενοι ο ένας από τον άλλο.

Ο James Bender, στο βιβλίο του Πώς να Μιλάτε Σωστά (Νέα Υόρκη, Εκδόσεις McGraw-Hill, 1994), διηγείται την ιστορία ενός χωρικού που καλλιεργούσε καλαμπόκι που πάντα κέρδιζε βραβεία.

Κάθε χρόνο έφερνε το καλαμπόκι του στην έκθεση της Πολιτείας και κέρδιζε την μπλε σημαία. Μια χρονιά ένας δημοσιογράφος του πήρε συνέντευξη, κι έμαθε κάτι πολύ ενδιαφέρον για τον τρόπο που το καλλιεργούσε. Ο δημοσιογράφος ανακάλυψε ότι ο αγρότης μοιραζόταν τον σπόρο του καλαμποκιού του με τους γείτονές του. «Πώς μπορείτε να μοιράζεστε τον καλύτερο σπόρο σας με τους γείτονές σας, όταν κι αυτοί φέρνουν καλαμπόκι στην έκθεση, σε ανταγωνισμό μαζί σας, κάθε χρόνο;» ρώτησε ο δημοσιογράφος.

«Μα, δεν το ξέρετε, κύριε;», είπε ο αγρότης. «Ο άνεμος ξεσηκώνει την γύρη από το καλαμπόκι, όταν ωριμάζει, και την μεταφέρει από χωράφι σε χωράφι. Αν οι γείτονές μου καλλιεργούν κατώτερης ποιότητας καλαμπόκι, η επικονίαση αυτής της γύρης σταθερά θα υποβαθμίζει την ποιότητα του δικού μου καρπού. Αν θέλω να παράγω καλό καλαμπόκι θα πρέπει να βοηθήσω τους γείτονές μου να καλλιεργούν καλό καλαμπόκι».

Ο αγρότης μας γνωρίζει καλά την αλληλουχία της ζωής. Το καλαμπόκι του δεν μπορεί να βελτιώνεται αν δεν βελτιώνεται και το καλαμπόκι του γείτονα. Το ίδιο ισχύει και σε όλα τα άλλα επίπεδα της ζωής. Υπάρχουν άνθρωποι που συμπεριφέρονται εγωιστικά και επιπόλαια στη φύση, νομίζοντας έτσι ότι οι ίδιοι δεν πρόκειται να επηρεαστούν από τη συμπεριφορά τους αυτή.

Να όμως, τι συμβαίνει με τα μπαζωμένα ρέματα και τις πλημμύρες. Κάποιοι άλλοι, καταστρέφουν τη φύση, για να χτίσουν τα εξοχικά τους. Δείτε όμως, ποια σπίτια καίγονται πρώτα, όταν η φωτιά καταστρέφει το δάσος!

Νομίζουμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι σε ένα κόσμο αντικειμένων. Στην ουσία, είμαστε αλληλεξαρτώμενοι σε ένα κόσμο υποκειμένων! Οτιδήποτε μας περιστοιχίζει παίζει ρόλο στη ζωή μας κι εμείς στη δική του. Έμψυχο ή άψυχο, δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι η σχέση αλληλεξάρτησης και συμβίωσης που εκατομμύρια χρόνια υπάρχει επάνω σ΄ αυτόν τον πλανήτη. Κι όμως μερικοί άνθρωποι επιλέγουν να την αγνοούν. Πόσο κοντόφθαλμοι και επιπόλαιοι είναι!

Ξεκινούμε το πρωί από το σπίτι με θυμό και σίγουρο είναι ότι κάπου θα ξεσπάσουμε. Αυτό που μας διαφεύγει είναι ότι τις περισσότερες φορές, ξεσπάμε σε κάποιον άλλο θυμωμένο άνθρωπο, που η δική μας στάση και συμπεριφορά δημιούργησε.

Μολύνουμε την ατμόσφαιρα επειδή αδιαφορούμε για τους ρύπους του αυτοκινήτου μας και ξεχνούμε ότι τον ίδιο αέρα αναπνέουν τα παιδιά μας.

Γι΄ αυτό και όλοι όσοι θέλουν να ζουν ειρηνικά θα πρέπει να βοηθούν τους «πλησίον» τους να έχουν ειρήνη. Όσοι επιλέγουν να ζουν καλά πρέπει να βοηθήσουν άλλους να ζουν καλά, γιατί η αξία μιας ζωής μετριέται από τις ζωές που αγγίζει. Κι εκείνοι που επιλέγουν να είναι ευτυχείς θα πρέπει να βοηθούν άλλους να βρουν ευτυχία, γιατί η ευτυχία κι η ευημερία καθενός είναι συνδεδεμένη με την ευτυχία και την ευημερία όλων. Αυτό είναι το μάθημα για τον καθένα μας: Αν θέλουμε να καλλιεργήσουμε καλό καλαμπόκι, θα πρέπει να βοηθήσουμε τους γείτονές μας να καλλιεργήσουν καλό καλαμπόκι.

Ας απλώσουμε το χέρι μας στο συνάνθρωπό μας και στη φύση. Δεν είμαστε αυτόνομοι. Ο καθένας με τον τρόπο του, υπηρετεί, αναβαθμίζει ή καταστρέφει την αρμονία που τον περιστοιχίζει. Ας μάθουμε να προστατεύουμε αυτή την αρμονία, γιατί έτσι προστατεύουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Από το βιβλίο του Άκη Αγγελάκη, «Μικρές Ιστορίες για μεγάλους ανθρώπους»

Περισσότερα... »

Ρόδος, 02.03.2009