Η εξωτερική όψη του κτηρίου είναι επίσης λιτή, χωρίς κανένα περιττό διακοσμητικό στοιχείο. Η χαρακτηριστική τετράγωνη επιγραφή πάνω από την καμάρα της εισόδου δεν σώζεται καθαρά.
Κτίσθηκε το 1879 και ήταν η αποθήκη της εκκλησίας όπου φύλαγαν κυρίως λάδι μέσα σε μεγάλα πήλινα πιθάρια, πολλά από τα οποία σώζονται ακόμα. Το 1941, το κτήριο επισκευάστηκε και επεκτάθηκε.
Δίπλα ακριβώς από την κέλλα βρίσκεται το παλαιό ελαιοτριβείο του χωριού. Πρόκειται για ένα ισόγειο, λιθόκτιστο με επίπεδη στέγη-δώμα κτίσμα. Χτισμένο με τον τοπικό παραδοσιακό τρόπο, είναι όμοιο με την κέλλα και από τα ελάχιστα δείγματα βιομηχανικού κτηρίου που σώζονται με όλο τους τον εξοπλισμό.
Αμέσως μετά την απελευθέρωση, τα παλιά μηχανήματα αντικαταστάθηκαν με μηχανοκίνητα, που σώζονται έως σήμερα.
Το 1906, το ελαιοτριβείο επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε, με την προσθήκη τριών καμαρών.
Και τα δύο κτίσματα σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση και αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα ειδικών κτισμάτων της τοπικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Είναι σημεία αναφοράς συνδεδεμένα με τη μνήμη των κατοίκων του χωριού και αποτελούν μαζί με την εκκλησία τυπικό παραδοσιακό σύνολο, με την χαρακτηριστική λιτότητα και πλαστικότητα των όγκων
πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=835
Για περισσότερες φωτογραφίες: [www.facebook.com]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ασκληπειό Ρόδου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
